हसू

आकाशातील चंद्राकडे काही वेळ सतत बघितलं कि मन अगदी शांत होतं. त्यादिवशी अस्वस्थ मनाने रस्त्यावरून चालत जात होते. रोजप्रमाणे आकाशाकडे बघितलं तर चंद्र तिथे नव्हता. मी मनात म्हणाले, "जेव्हा दिसायच तेव्हा दिसत नसतो आणि जेव्हा नकोसा वाटतो तेव्हा मात्र दिसतो". तेच थोड्या वेळाने चंद्र ढगामागून बाहेर हळू हळू आला. वाटलं या आकाशाने माझी तक्रार एकली कि काय?. मग काय पुढे चालत जायचं नि चंद्राकडे अधून मधून बघायचं. एवढंच माझही सुरूच. चंद्र ढगामागे लपयाचा आणि पुन्हा बाहेर यायचा. हा लपंडावं त्याने सुरूच ठेवला तेही मी हसेपर्यंत. मग काय त्याचं हा खेळ बघून माझं हसूच थांबेना. आता अस्वस्थ मन आनंदाने इतके हसायला लागले कि पोटात गुदगुदल्या व्हायला लागल्या. चंद्र आणि ढगाचा लपंडाव खेळ बघून कधी तुम्हीही हसला असाल!.. हो ना?